Wandelen met Marco Griekspoor
Wandel mee met Désirée: Wandelingen met Impact
In deze interviewserie neemt journalist Désirée je mee op pad met een impactmaker uit de regio. Niet in een vergaderzaal of achter een bureau, maar wandelend door een plek die voor hen een bijzondere betekenis heeft. Een plek vol herinneringen, inspiratie en verhalen. Tijdens deze wandelingen ontdekken we niet alleen de persoonlijke drijfveren van deze ondernemers, leiders en vernieuwers, maar ook hoe zij onze regio op hun eigen manier vormgeven. Wat drijft hen? Welke uitdagingen overwinnen ze? En welke voetsporen willen ze achterlaten?
Voor deze editie wandelt Désirée met Marco Griekspoor, regioverbinder en directeur van InfoRegio. Door zijn ogen maken we kennis met een plek in de regio die voor hem een bijzondere betekenis heeft. Welke verhalen schuilen achter dit gebied? Stap met ons mee in het verhaal achter de impact. Tekst: Désirée van Ommen. Foto’s: Robert Joore.
We gaan op ontdekkingstocht door Pannenland. Een groene oase in de Waterleidingduinen. Een gebied waar je vanzelf vertraagt. Zo ook Marco Griekspoor. Het smalle zandpad linksaf tussen de bomen – weg van het grote pad – is voor hem vertrouwd.
“Dit rondje loop ik al bijna dertig jaar. Vroeger rende ik hier met vrienden, elke zondagochtend. Acht, negen kilometer. Nu wandel ik. Vaak alleen. Soms met mijn jongste dochter. Dan loop ik naar mijn bankje. Om te zitten, te staren en te overpeinzen.”
Pannenland is voor Marco een deel van zijn levensverhaal. Hier liggen herinneringen aan sneeuwpoppen, gesprekken, hardlooprondjes, kinderen, vriendschappen en verlies. Tussen de nu nog kale bomen komen zijn gedachten tot rust. En dat terwijl zijn hoofd nooit stilstaat. “Ik sta altijd aan. Toch vind ik mezelf best rustig. Actief dat wel. Misschien heb ik een verkeerd zelfbeeld.”
Altijd onderweg
Even later vliegt er een reiger langs het pad. Marco lacht. “Ik ben wel een aparte vogel,” zegt hij terwijl hij de reiger nastaart. “Er komen altijd bijzondere dingen op mijn pad. Ik moet vaak lachen om wat ik meemaak. Echt, ik maak de gekste dingen mee…” We lopen richting het bankje met weids uitzicht. “Hier heb ik met vrienden gerend. Daar speelde ik met mijn kinderen. En begin januari stond ik hier met mijn dochter Eline nog in de sneeuw. We hebben samen een sneeuwpop gemaakt en hadden de grootste lol.”
Marco is zestig, maar voelt zich als een jongen die altijd onderweg is. “Ik zou wel altijd een klein kind willen blijven. Ik heb een onbezorgde jeugd gehad.” Zijn drang naar voluit leven zit diep, zijn energie is aanstekelijk. “Ik wil altijd leuke dingen doen en bedenken. Ik heb geen broers en zussen. Dan zoek je de gezelligheid op. Ik ben echt een mensen-mens.” Zijn ouders gaven hem alle ruimte. “Ze vonden alles goed. Ook toen ik vijftien was en alleen ging reizen. Van
Rusland tot Finland, van Marokko tot Turkije. Ze vertrouwden me.” Dat vertrouwen, die vrijheid, vormen nog altijd de rode draad in zijn leven. Zijn vader was aannemer en bouwde een woonwagen waarin Marco werd geboren en zijn eerste jaren doorbracht. “Eigenlijk ben ik gipsy. Ik hou van mensen die vrij zijn, die rondtrekken. Door het reizen heb ik een bepaald beeld op de wereld gekregen. Ik besef dat ik ontzettend blij mag zijn dat mijn wieg in Nederland heeft gestaan.”
“IK BEN EEN APARTE VOGEL. ER KOMEN OOK ALTIJD BIJZONDERE DINGEN OP MIJN PAD”
Van idee naar beweging
“Ik heb constant ideeën. Dat gaat maar door. Als ik ergens in geloof, ga ik ervoor. Van hot naar her. Altijd zo geweest.” Dat geldt ook voor zijn inzet voor de lock-up van Adamas, waarin hij zich eind maart met andere ondernemers laat opsluiten om geld in te zamelen voor het goede doel. “Ik dacht: nu is het moment. En ik ken veel mensen die me aardig vinden en willen sponsoren. En als ik dan zie wat we met z’n allen in beweging krijgen, dan ben ik supertrots. Motiveren. Inspireren. Mensen verbinden. Dat geeft me kracht.” Ook is Marco één van de initiatiefnemer van Fietsjerondje in Haarlemmermeer. “Op 6 september organiseren we wederom met andere ondernemers Fietsjerondje voor drie goede doelen: de Vrienden van het Spaarnegasthuis en het Bollenstreekfonds en nieuw dit jaar Bardo!” (met een brede lach) “Gaaf toch?”
Thuis bij InfoRegio
We wandelen verder. “Kijk eens hoe prachtig hier,” zegt Marco terwijl hij om zich heen kijkt. Wanneer het gesprek op InfoRegio komt, gaat hij nog meer stralen. “Van begin af aan vonden mensen het grappig en waren enthousiast als ze over mijn plannen hoorden. Ik pak dingen net-anders-dan-anders-aan, maak leuke filmpjes. En ik ben overal bij. Ik organiseer van alles, van barbecues tot sportieve uitstapjes en events om elkaar te leren kennen, om te netwerken. Ondernemers voelen zich thuis bij InfoRegio. Dat is het belangrijkste: community. Gezelligheid. Jezelf kunnen zijn.” (Hij pauzeert.) “Ik kan als salesman goed verkopen, maar ik ben eigenlijk helemaal geen verkoper. Ik ben meer een relatieman. ”(Met een knipoog) “Al ben ik daar niet altijd even goed in.” De uitbreiding van InfoRegio naar de Duin- en Bollenstreek voelt als thuiskomen voor hem. “Ik werkte er in de jaren ’90 al. Alsof de tijd heeft stilgestaan. Ik heb hier een verleden en ken de ondernemers nog. En straks werken oude relaties weer mee aan het blad. Erg bijzonder. Twee redacteuren waar ik eerder mee gewerkt heb, doen straks de eindredactie voor de editie Duin- en Bollenstreek. Ik ben trouw. Loyaliteit is belangrijk voor me.”
We lopen verder. Marco vertelt hoe plannen soms jarenlang sluimeren, tot ze ineens kloppen. “Het lijkt soms toeval, maar ik geloof daar niet zo in. Er komen steeds dingen en mensen op mijn pad, precies op het juiste moment. Dan denk ik: hoe kan dat nou? Alsof het zo moest zijn.” “De nieuwe editie wordt vanaf half april verspreid in 22 plaatsen, van Katwijk tot Zandvoort. Eerst heb ik in drie jaar tijd InfoRegio in Haarlemmermeer neergezet. En nu is het tijd voor de volgende stap. Ik wil steeds een nieuw doel hebben. Ik wil altijd de beste zijn. Streberig, ja. En soms sla ik door.”
“IK ZIE DIT NIET ALS WERK. HET IS EEN UIT DE HAND GELOPEN HOBBY”
Voorbeeld
Hij vertelt over zijn grote voorbeeld: een man van tachtig bij wie hij een paar dagen terug nog op visite ging. “We biljarten samen. Zijn vrouw had een puzzelprijsvraag gewonnen en ik kwam de prijs brengen. Bleek Gerard Dogger een oud-tenniskampioen te zijn. Later werd hij zakenman. We herkenden iets in elkaar. Zo’n man die vol in het leven staat. Die dingen doet voor het goede doel en sociaal is. Die ook geniet van de kleine alledaagse momenten. Dan denk ik: zo wil ik ook oud worden!” InfoRegio is voor Marco als een uit de hand gelopen hobby. “Het voelt niet als werk. Het is een roeping.” Hij vertelt over een foto uit 1988. “Die liet ik destijds aan mijn vader zien. En nu, dertig jaar later, werk ik weer met hetzelfde concept. Hans van Groenigen heeft het bedacht. Hij vindt het geweldig dat ik het nieuw leven inblaas. Die erkenning is mooi.”
Terug naar basic
Spontaniteit is zijn tweede natuur. Buiten de gebaande paden treden ook. “Vorige week dacht ik op vrijdagavond ineens: ik ga naar mijn vriend Etiënne.” Geen uitgebreide planning, gewoon gaan. Impulsief. Etiënne runt een kleine camping in Duitsland. “Dus ik stap in de auto, steek de grens over en zet mijn favoriete muziekzender aan. Zodra ik bij Arnhem kom, gaat drie uur lang muziek aan: Schwarzwald Radio op. Heerlijk! Dan ben ik al opgeladen voor ik er ben.”
Eenmaal aangekomen is het terug naar basic. “Zaterdag hebben we in de natuur gewandeld met de hond. Zondag naar een kapelletje in de buurt. Geen druk programma. En bivakkeren, zonder verwarming. Ontberingen vind ik leuk. Mezelf even afzonderen.”
We zijn bijna terug bij de ingang van Pannenland. Het is koud, rond het vriespunt, de wind ruist door de takken. De natuur wacht nog op de lente. “Ik kom hier in alle jaargetijden,” zegt Marco. “Ik geniet van het leven. Van alles en iedereen die ik tegenkom.”(even is hij stil). “Ik ben enorm dankbaar. Een sterke band met mijn kinderen, duurzame vriendschappen. Geweldig werk! Een leven vol afwisseling. Wat wil je nog meer?” Dan loopt hij alweer vooruit, energieker dan toen we begonnen. Alsof de wandeling hem opnieuw heeft opgeladen. “Kom,” zegt hij. “We gaan naar binnen. Opwarmen, wat eten. En plannen maken.”
Wandelen met Marco Griekspoor
Wandel mee met Désirée: Wandelingen met Impact
In deze interviewserie neemt journalist Désirée je mee op pad met een impactmaker uit de regio. Niet in een vergaderzaal of achter een bureau, maar wandelend door een plek die voor hen een bijzondere betekenis heeft. Een plek vol herinneringen, inspiratie en verhalen. Tijdens deze wandelingen ontdekken we niet alleen de persoonlijke drijfveren van deze ondernemers, leiders en vernieuwers, maar ook hoe zij onze regio op hun eigen manier vormgeven. Wat drijft hen? Welke uitdagingen overwinnen ze? En welke voetsporen willen ze achterlaten?
Voor deze editie wandelt Désirée met Marco Griekspoor, regioverbinder en directeur van InfoRegio. Door zijn ogen maken we kennis met een plek in de regio die voor hem een bijzondere betekenis heeft. Welke verhalen schuilen achter dit gebied? Stap met ons mee in het verhaal achter de impact. Tekst: Désirée van Ommen. Foto’s: Robert Joore.
We gaan op ontdekkingstocht door Pannenland. Een groene oase in de Waterleidingduinen. Een gebied waar je vanzelf vertraagt. Zo ook Marco Griekspoor. Het smalle zandpad linksaf tussen de bomen – weg van het grote pad – is voor hem vertrouwd.
“Dit rondje loop ik al bijna dertig jaar. Vroeger rende ik hier met vrienden, elke zondagochtend. Acht, negen kilometer. Nu wandel ik. Vaak alleen. Soms met mijn jongste dochter. Dan loop ik naar mijn bankje. Om te zitten, te staren en te overpeinzen.”
Pannenland is voor Marco een deel van zijn levensverhaal. Hier liggen herinneringen aan sneeuwpoppen, gesprekken, hardlooprondjes, kinderen, vriendschappen en verlies. Tussen de nu nog kale bomen komen zijn gedachten tot rust. En dat terwijl zijn hoofd nooit stilstaat. “Ik sta altijd aan. Toch vind ik mezelf best rustig. Actief dat wel. Misschien heb ik een verkeerd zelfbeeld.”
Altijd onderweg
Even later vliegt er een reiger langs het pad. Marco lacht. “Ik ben wel een aparte vogel,” zegt hij terwijl hij de reiger nastaart. “Er komen altijd bijzondere dingen op mijn pad. Ik moet vaak lachen om wat ik meemaak. Echt, ik maak de gekste dingen mee…” We lopen richting het bankje met weids uitzicht. “Hier heb ik met vrienden gerend. Daar speelde ik met mijn kinderen. En begin januari stond ik hier met mijn dochter Eline nog in de sneeuw. We hebben samen een sneeuwpop gemaakt en hadden de grootste lol.”
Marco is zestig, maar voelt zich als een jongen die altijd onderweg is. “Ik zou wel altijd een klein kind willen blijven. Ik heb een onbezorgde jeugd gehad.” Zijn drang naar voluit leven zit diep, zijn energie is aanstekelijk. “Ik wil altijd leuke dingen doen en bedenken. Ik heb geen broers en zussen. Dan zoek je de gezelligheid op. Ik ben echt een mensen-mens.” Zijn ouders gaven hem alle ruimte. “Ze vonden alles goed. Ook toen ik vijftien was en alleen ging reizen. Van
Rusland tot Finland, van Marokko tot Turkije. Ze vertrouwden me.” Dat vertrouwen, die vrijheid, vormen nog altijd de rode draad in zijn leven. Zijn vader was aannemer en bouwde een woonwagen waarin Marco werd geboren en zijn eerste jaren doorbracht. “Eigenlijk ben ik gipsy. Ik hou van mensen die vrij zijn, die rondtrekken. Door het reizen heb ik een bepaald beeld op de wereld gekregen. Ik besef dat ik ontzettend blij mag zijn dat mijn wieg in Nederland heeft gestaan.”
“IK BEN EEN APARTE VOGEL. ER KOMEN OOK ALTIJD BIJZONDERE DINGEN OP MIJN PAD”
Van idee naar beweging
“Ik heb constant ideeën. Dat gaat maar door. Als ik ergens in geloof, ga ik ervoor. Van hot naar her. Altijd zo geweest.” Dat geldt ook voor zijn inzet voor de lock-up van Adamas, waarin hij zich eind maart met andere ondernemers laat opsluiten om geld in te zamelen voor het goede doel. “Ik dacht: nu is het moment. En ik ken veel mensen die me aardig vinden en willen sponsoren. En als ik dan zie wat we met z’n allen in beweging krijgen, dan ben ik supertrots. Motiveren. Inspireren. Mensen verbinden. Dat geeft me kracht.” Ook is Marco één van de initiatiefnemer van Fietsjerondje in Haarlemmermeer. “Op 6 september organiseren we wederom met andere ondernemers Fietsjerondje voor drie goede doelen: de Vrienden van het Spaarnegasthuis en het Bollenstreekfonds en nieuw dit jaar Bardo!” (met een brede lach) “Gaaf toch?”
Thuis bij InfoRegio
We wandelen verder. “Kijk eens hoe prachtig hier,” zegt Marco terwijl hij om zich heen kijkt. Wanneer het gesprek op InfoRegio komt, gaat hij nog meer stralen. “Van begin af aan vonden mensen het grappig en waren enthousiast als ze over mijn plannen hoorden. Ik pak dingen net-anders-dan-anders-aan, maak leuke filmpjes. En ik ben overal bij. Ik organiseer van alles, van barbecues tot sportieve uitstapjes en events om elkaar te leren kennen, om te netwerken. Ondernemers voelen zich thuis bij InfoRegio. Dat is het belangrijkste: community. Gezelligheid. Jezelf kunnen zijn.” (Hij pauzeert.) “Ik kan als salesman goed verkopen, maar ik ben eigenlijk helemaal geen verkoper. Ik ben meer een relatieman. ”(Met een knipoog) “Al ben ik daar niet altijd even goed in.” De uitbreiding van InfoRegio naar de Duin- en Bollenstreek voelt als thuiskomen voor hem. “Ik werkte er in de jaren ’90 al. Alsof de tijd heeft stilgestaan. Ik heb hier een verleden en ken de ondernemers nog. En straks werken oude relaties weer mee aan het blad. Erg bijzonder. Twee redacteuren waar ik eerder mee gewerkt heb, doen straks de eindredactie voor de editie Duin- en Bollenstreek. Ik ben trouw. Loyaliteit is belangrijk voor me.”
We lopen verder. Marco vertelt hoe plannen soms jarenlang sluimeren, tot ze ineens kloppen. “Het lijkt soms toeval, maar ik geloof daar niet zo in. Er komen steeds dingen en mensen op mijn pad, precies op het juiste moment. Dan denk ik: hoe kan dat nou? Alsof het zo moest zijn.” “De nieuwe editie wordt vanaf half april verspreid in 22 plaatsen, van Katwijk tot Zandvoort. Eerst heb ik in drie jaar tijd InfoRegio in Haarlemmermeer neergezet. En nu is het tijd voor de volgende stap. Ik wil steeds een nieuw doel hebben. Ik wil altijd de beste zijn. Streberig, ja. En soms sla ik door.”
“IK ZIE DIT NIET ALS WERK. HET IS EEN UIT DE HAND GELOPEN HOBBY”
Voorbeeld
Hij vertelt over zijn grote voorbeeld: een man van tachtig bij wie hij een paar dagen terug nog op visite ging. “We biljarten samen. Zijn vrouw had een puzzelprijsvraag gewonnen en ik kwam de prijs brengen. Bleek Gerard Dogger een oud-tenniskampioen te zijn. Later werd hij zakenman. We herkenden iets in elkaar. Zo’n man die vol in het leven staat. Die dingen doet voor het goede doel en sociaal is. Die ook geniet van de kleine alledaagse momenten. Dan denk ik: zo wil ik ook oud worden!” InfoRegio is voor Marco als een uit de hand gelopen hobby. “Het voelt niet als werk. Het is een roeping.” Hij vertelt over een foto uit 1988. “Die liet ik destijds aan mijn vader zien. En nu, dertig jaar later, werk ik weer met hetzelfde concept. Hans van Groenigen heeft het bedacht. Hij vindt het geweldig dat ik het nieuw leven inblaas. Die erkenning is mooi.”
Terug naar basic
Spontaniteit is zijn tweede natuur. Buiten de gebaande paden treden ook. “Vorige week dacht ik op vrijdagavond ineens: ik ga naar mijn vriend Etiënne.” Geen uitgebreide planning, gewoon gaan. Impulsief. Etiënne runt een kleine camping in Duitsland. “Dus ik stap in de auto, steek de grens over en zet mijn favoriete muziekzender aan. Zodra ik bij Arnhem kom, gaat drie uur lang muziek aan: Schwarzwald Radio op. Heerlijk! Dan ben ik al opgeladen voor ik er ben.”
Eenmaal aangekomen is het terug naar basic. “Zaterdag hebben we in de natuur gewandeld met de hond. Zondag naar een kapelletje in de buurt. Geen druk programma. En bivakkeren, zonder verwarming. Ontberingen vind ik leuk. Mezelf even afzonderen.”
We zijn bijna terug bij de ingang van Pannenland. Het is koud, rond het vriespunt, de wind ruist door de takken. De natuur wacht nog op de lente. “Ik kom hier in alle jaargetijden,” zegt Marco. “Ik geniet van het leven. Van alles en iedereen die ik tegenkom.”(even is hij stil). “Ik ben enorm dankbaar. Een sterke band met mijn kinderen, duurzame vriendschappen. Geweldig werk! Een leven vol afwisseling. Wat wil je nog meer?” Dan loopt hij alweer vooruit, energieker dan toen we begonnen. Alsof de wandeling hem opnieuw heeft opgeladen. “Kom,” zegt hij. “We gaan naar binnen. Opwarmen, wat eten. En plannen maken.”
